Няхай нябёсы ўзрадуюцца, няхай зямля ўзвесяліцца і няхай кожны з нас далучыцца да іх!

Дазволім Езусу, каб Ён рос у нашых сэрцах у пакоры, любові, мудрасці і супакоі.

Сардэчныя калядныя пажаданні ад

Нацыянальнай Рады літоўскай ФМ

Божае Нараджэнне 2011

У свята Божага Нараджэння нашыя наймалодшыя парафіяне запрасілілі ўсіх дзяцей і дарослых, каб яшчэ раз прыблізіць ім Таямніцу Нараджэння Збаўцы. У гэты дзень мы ўбачылі падрыхтаванае прадстаўленне і паслухалі калядныя песні ў іх выкананні.

Напярэдадні святаў дзеці таксама выступілі ў гродзенскім коледжы Бытавога Абслугоўвання Насельніцтва

 

25 снежня гэтыя словы загучалі ў касцёлах у розных кутках зямлі, у нашых супольнасцях, у нашых сем’ях і ў сэрцы кожнага з нас. Усемагутны Бог зышоў з неба, каб стаць чалавекам, каб з вялікай любові ўзяць на сябе кожны грэх і кожнае цярпенне, каб праз Таямніцу сваёй Смерці і Змёртвыхпаўстання перамагчы ўсе грахі і адкрыць кожнаму з нас шлях да збаўлення.

Свята Божага Нараджэння аб’ядноўвае нашы сем’і, прыносіць радасць, супакой і надзею, якімі мы жадаем дзяліцца адзін з адным падчас ламання аплаткам.

 

 

23 снежня перад алтаром св. Францішка ў прысутнасці духоўнага асістэнта ФМ а. Анджэя Шалкевіча OFMConv. Іван Шышлоў і Яўгенія Вайткевіч зацвердзілі сваё жаданне прыналежнасці да братэрскай супольнасці і выканання сваіх абавязкаў на карысць Касцёлу.

9-11 снежня ў в. Адамавічы пад кіраўніцтвам Народнага Асiстэнта ФОС i ФМ а. Анджэя Шалкевіча OFMConv. адбыліся рэкалекцыі ФМ. Іх тэмай стала пакліканне францішканскай моладзі – пакліканне праз Святога Духа да перажывання хрысціянскага жыцця ў супольнасці i ў духу св. Францішка з Асыжу. Галоўным тэкстам для разважання ў гэтыя дні быў запавет святога, які той пакінуй перад сваёй смерцю. Падчас канферэнцый падымаліся пытанні больш глыбокай малітоўнай сувязі з Богам, прыняцця Ягонай волі і адказнасці за кожны свой выбар.

 

 

6 снежня традыцыйна ўспамінаем св. Мікалая, біскупа Міры (270-350 гг). Ён быў адзіным сынам сваіх бацькоў і з дзяцінства вызначаўся пабожнасцю і неабыякавасцю да чалавечага няшчасця. Стаўшы біскупам, апекаваўся беднымі людзьмі і дзяліўся з імі сродкамі сваёй сям’і. Вядома таксама ягоная міласэрнасць у адносінах да вязняў. Пасля смерці культ святога Мікалая разышоўся па ўсім Касцёле, а ў памяць аб дабрыні святога людзі пачалі адорваць адзін аднаго падарункамі.